PLATFORM VOOR PUBLIC GOVERNANCE, AUDIT & CONTROL

TPC op

Sluit je aan bij de TPC Linked In-groep, neem deel aan discussies en ontmoet vakgenoten.
Naar Linked In

nieuws

Recensie De veranderende rol van de public controller

Laatste bijgewerkt op woensdag 20 november 2019 om 11.24
Print dit artikelE-mail dit artikel

 

G.T. Budding, M.C. Wassenaar (redactie), Boom bestuurskunde, Den Haag, 2018, 111 blz., ISBN9789462368897.

Beide auteurs schreven de belangrijkste bestanddelen van het boek. R. Gradus en J.M. van Sonsbeek schreven het tweede hoofdstuk over de Nederlandse collectieve sector. Intrigerend hoe verschillend wetenschappers er steeds weer in slagen de werkelijkheid te benaderen. Het begint al met de verschillen die de auteurs van ‘publiek management’ en deze beide zien tussen publieke en private organisaties. De overlap is minder dan je zou verwachten.

Publiek management stelt andere eisen en dus zal de rol van de controller moeten veranderen. Budding en Wassenaar blijven in het eerste hoofdstuk met hun beschrijving van de veranderingen voornamelijk binnen het theoretisch kader van ‘control’. Ze hanteren de volgende definitie van de public controller:

De public controller adviseert de publieke organisatie en haar leiderschap gevraagd en ongevraagd over het formuleren, realiseren en evalueren van maatschappelijke en financiële resultaten, de opzet en werking van het management control systeem en het afleggen van publieke verantwoording. De public controller verzamelt, analyseert en adviseert op een onafhankelijke en objectieve wijze. 

Gradus en Van Sonsbeek beschrijven in het tweede hoofdstuk vooral de (organisatorische) veranderingen binnen het publieke domein zelf, die gaan over het elders neerleggen van taken met stevige financiële consequenties tot gevolg.

Budding wil in hoofdstuk 3 als het om de werking van het control systeem gaat, de nadruk vooral bij de soft controls leggen. Maar met Simons en Hofstede’s framework als idee, en Otley’s waarschuwingen, komt hij na bespiegelingen over de agency- en stewardshiptheorie en risicomanagement uiteindelijk toch uit bij het COSO(2017) en het inmiddels klassieke lines of defense-model. 

In het slot hoofdstuk gaat de aandacht van Wassenaar uit naar de consequenties van al het voorgaande voor de controller. Het gaat onder andere over de spanning tussen de financiële en maatschappelijke waarden, en over de persoonlijkheid van de controller met gebruikmaking van het insights-model en de MBTI-dimensies.

Gepubliceerd op: woensdag 20 november 2019 om 11.24
Laatste bijgewerkt op: woensdag 20 november 2019 om 11.24