PLATFORM VOOR PUBLIC GOVERNANCE, AUDIT & CONTROL

TPC op

Sluit je aan bij de TPC Linked In-groep, neem deel aan discussies en ontmoet vakgenoten.
Naar Linked In

nieuws

Recensie: Het gras bij de buren, Benchmarking de maat genomen

Bron TPC 3 - 2019
Laatste bijgewerkt op vrijdag 05 juli 2019 om 17.26
Print dit artikelE-mail dit artikel

 

Arno Korsten, Klaas Abma en Anne Douwe van der Meer, Boombestuurskunde, Den Haag, 2019, 310 blz., ISBN 9789462369153.

Benchmarken heet in populair taalgebruik ook wel spiegelen, spieken of sprankelen en is een benadering die vanuit het New Public Management ruim in de belangstelling kwam.

Met dit boek leggen de auteurs uit wat benchmarken is, hoe je die vergelijking verricht en wat ervan te verwachten is. Maar ze willen ook de sluier verwijderen van organisatievergelijking van prestaties. Het doel van benchmarking is de echt beter presterende organisatie te ontdekken en te bekijken waarom, als je de top van de rangorde in beeld hebt, de absolute top de beste is en wat je moet doen om ook de top te bereiken. Om tot meer effectiviteit, kwaliteit en doelmatigheid te komen.

In de inleiding wordt Nederland op verschillende manieren vergeleken met andere landen vanuit verschillende bronnen en indices. Er valt internationaal maar ook nationaal te twijfelen over die rangorden en vergelijkingen. Het kan altijd beter en vergelijkingen zijn altijd gebaseerd op condities en met een gedefinieerde (beperkte) scope. Benchmarken vormt naar de mening van de auteurs een onderscheidend fenomeen.

Benchmarking past bij een zakelijke overheid, is hun stelling. Ik ben wel benieuwd naar het perspectief van Tjeenk Willink op benchmarken. De auteurs gaan vervolgens in op de mythen over benchmarken. Daarna volgen kenmerken, vormen, eisen, doelen en grenzen van benchmarking, maar ook voor- en nadelen ervan, gevolgd door verdiepende impressies. Niet alle beschreven argumenten zijn onderbouwd. Maar de auteurs concluderen wel dat de theoretische nadelen in de praktijk meevallen en dat de waarde ervan wordt overschat. Dat ze tot bezinning leiden mag al nuttig zijn, zou ik zeggen.

Benchmarken gebeurt op basis van veronderstellingen. Dat bewustzijn wordt aangescherpt. ‘Waarstaatjegemeente’ blijkt de populairste benchmark bij gemeenten. Uitkomsten van integrale benchmarking worden besproken, of het nu over wonen of besturen gaat. Vervolgens wordt het gebruik uitgediept, evenals het ervan leren en verbeteren.. Daarna komen de valkuilen van benchmarken. Afgesloten wordt met enkele conclusies over de keizer en de kleren en een reflectie met enkele stellingen over benchmarken. Benchmarken leidt niet tot radicale herziening van beleid. Misschien is de beste vertaling van de boodschap van het boek: bezint als ge begint. Wie kan daar tegen zijn? Het boek geeft controllers vele handvaten bij die bezinning.

Gepubliceerd op: vrijdag 05 juli 2019 om 17.26
Laatste bijgewerkt op: vrijdag 05 juli 2019 om 17.26