PLATFORM VOOR PUBLIC GOVERNANCE, AUDIT & CONTROL

TPC op

Sluit je aan bij de TPC Linked In-groep, neem deel aan discussies en ontmoet vakgenoten.
Naar Linked In

nieuws

Recensie: Hoe de verzorgingsstaat verbouwd wordt – Kroniek van een verandering

Bron Bron: TPC 4 - 2018
Laatste bijgewerkt op maandag 03 september 2018 om 12.57
Print dit artikelE-mail dit artikel

verzorgingsstaat

 

 

Albert Jan Kruiter, Femmianne Bredewold & Marcel Ham (red), Amsterdam: van Gennep, 2016, ISBN9789461644152

In 2015 begon een ingrijpende verbouwing van de verzorgingsstaat. Gemeenten werden verantwoordelijk voor de nieuwe Jeugdwet, de Participatiewet en de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (wmo).

Met de hulp van meer dan twintig auteurs brengen de redacteuren in beeld hoe er gekeken kan worden naar het ‘overgangsjaar’ 2015 bij de decentralisaties in het sociale domein. Het boek bestaat uit twee delen. Eerst zijn de wetenschappers aan het woord. Het theoretische deel wordt afgesloten met een vergelijking met Denemarken en het Verenigd Koninkrijk waar men eerder vergelijkbare stappen zette. Daar blijkt dat bij de positieve evaluaties uit die landen, die mede aanleiding waren het hier ook te willen, de nodige vraagtekens te zetten zijn. Er waren in het begin overigens extra kosten en er werd niet, zoals hier, bezuinigd. Bovendien blijkt het sociaal kapitaal daar de afgelopen jaren eerder afgenomen dan toegenomen. Voorwaar een waarschuwing voor Nederland. En in het tweede deel wordt de praktijk aan de hand van journalistieke impressies beschouwd. Er mag hoop zijn als professionals en burgers de kans krijgen het anders te doen. Auteurs doen vier voorstellen om het mandaat van de professionals concreet in te vullen.

Gestart wordt met de beloften van het beleid. Beloften die hoog gegrepen blijken. Generalistisch werken zit dicht bij de burger werken in de weg. Vervolgens wordt naar de professionals in de jeugdzorg gekeken, die zoals verwacht mocht worden heel verschillend reageren. Daarna draait het om de Participatiewet. Worden de individuele kwaliteiten van de mensen niet overschat? De decentralisatie van de langdurige zorg komt in het volgende hoofdstuk aan de orde. Zelfredzaamheid blijkt ingewikkeld te liggen. In het praktisch journalistieke deel worden de beloften naast de praktijk gezet en wordt de voortgang in beeld gebracht. Doorslaggevend is of professionals en burgers echt de kans krijgen het anders te doen. In de eindbalans lijkt de conclusie dat multiprobleemgezinnen nu beter worden geholpen.

De redacteuren sluiten af met een aantal conclusies en aanbevelingen. Gebrek aan (lokale/regionale) visie en instrumenten remmen de decentralisaties af. Er is niettemin onmiskenbaar een beweging op gang gekomen. Professionals werken samen, mensen krijgen maatwerk en hulp op meerdere levensgebieden. Er is behoefte aan een doorwrochte verandertheorie, waarin visie, doelstellingen, instrumenten, activiteiten en verwachtte effecten bij elkaar komen.

Gepubliceerd op: woensdag 15 augustus 2018 om 15.22
Laatste bijgewerkt op: maandag 03 september 2018 om 12.57